Het moment voor de eerste lijn
Het is stil in mijn atelier. Er hangt nog wat stoffigs in de lucht maar dat kwam van de koffiemolen waarin ik een blok grafiet heb gemalen.
Voor mij ligt het prachtige acrylpapier: wit, onverbiddelijk en vol mogelijkheden. Dit moment beleefde ik al duizenden keren in de afgelopen zestig jaar. Maar nog altijd is er de vraag: ‘Ga ik te veel kopiëren, of durf ik te tekenen wat ik zie?’
Daarmee is deze site niet enkel een technisch verslag van portrettekenen geworden. Het is ook een verslag over gevoelens, over emotie en de impact van wat je denkt als je gaat tekenen.
Ik ontdekte dat de wetten van een goed portret — licht, schaduw, diepte en imperfectie — exact dezelfde wetten zijn die bepalen of we ons vrij voelen in ons eigen bestaan.
Geen genade voor leugens
Wat ik ontdekte in die teken uren was dit: een goed portret begint niet bij de behendigheid van je hand. Het begint bij de eerlijkheid van je blik en hoe goed je bent in het aan de kant gooien van de ‘ga ik het misschien verprutsen’ vraag. .
Portrettekenen is een ambacht. Het vraagt om zweet en een bijna koppig geduld. Vooral omdat het ook werkt als een spiegel voor je leven. Met dat witte vel voor je neus sta je ook oog in oog met jezelf. Maar het veranderde mij ook:
- Ik ontdekte focus in een wereld die je aandacht wil stelen.
- Ik probeerde mijn trots in te slikken wanneer het weer eens een wirwar leek.
- En vooral dat fouten geen schande zijn maar meer bouwstenen voor karakter.
Waarom ik de marktplaats verliet
Er was een tijd dat ik op de markt was met mijn website. Maar het was niet wat ik verwachtte. De vindbaarheid van de website was vooral gebaseerd op een paar soorten zoekopdrachten: snelle trucjes, methoden en de illusie van perfectie.
Toen ik schreef over emotie, over de angst voor de schaduw en over gevoelens, pastte dat niet in de ranglijsten van Google.
Mijn naam is Paul Bakker. Ik was ooit gaan tekenen omdat het voor mij een aantrekkelijke vorm van communicatie is. De website die je nu ziet, is mijn persoonlijke expeditie. Die begon in 2013.
Uit de begintijd 2013
Ergens tussen 1993 en 1995
Zomer 2015
PortretPassie is geen bedrijf meer
Toen ik er bedrijfsmatig mee werkte, ging er veel tijd zitten in marketing, maar ook veel tijd verloren in het aanpassen aan de nieuwste regelgeving. Of weer de zoveelste update van een programma. Of weer een Google aanpassing waar je dan weer ineens aan moest voldoen.
Ik ontdekte dat met de jaren de echte vrijheid op internet, net als met veel in onze maatschappij, steeds meer ondergesneeuwd raakt in overvloedige regelgeving.
Nee, dan was ik toch liever aan het tekenen en nu schrijf ik op de website in mijn eigen stijl. Dat kan nu gevonden willen worden in de zoeklijsten geen hoofddoel meer is.
"Door een medecursist van de teken/ schilderschool ben ik getipt om eens te kijken op de site van Paul Bakker “portret tekenen leren”. Nou dat heb ik gedaan en blij verrast
Margreet Wagemakers
“Paul schrijft altijd onderaan pagina’s dat je niet moet blijven zitten met vragen en/of opmerkingen, maar direct moet bellen of mailen. Dit maakt hij dan ook in de praktijk echt waar.
Stef Bos