Waarom je nooit ‘vlak’ moet inkleuren
Veel tekeningen zien er ‘plat’ uit, ook al kloppen de verhoudingen. De schaduwen zien er dan uit als grijze vlekken of bestaan uit duidelijke potloodstrepen. Hoe krijg je die zachte, realistische huidtextuur?
De oplossing:
De Cirkeltechniek. In plaats van je potlood heen en weer te bewegen (arcereert), maak je minuscule, overlappende cirkelbewegingen.
Waarom werkt dit?
- Geen harde lijnen: Je hebt geen begin- of eindpunt van een streep, waardoor de schaduw overal even zacht overvloeit.
- Lagen bouwen: Je kunt heel subtiel bepalen waar het donkerder moet worden door simpelweg iets vaker over hetzelfde plekje te ‘cirkelen’.
- De ‘Glow’: Door niet te hard te drukken, smeer je het grafiet niet plat. Het wit van de dieper gelegen papiervezels blijft reflecteren. Dat zorgt voor de illusie van een echte huid die licht doorlaat en weerkaatst.
De tip van Paul
Geduld is je belangrijkste materiaal bij deze techniek. Ga niet haasten. Zet een muziekje op, ontspan je hand en laat het potlood het werk doen.
“Portretten tekenen? Ik keek er jarenlang tegenop..”
Tot ik ontdekte dat een goed portret niet begint bij je hand, maar bij hoe je kijkt. Mijn fascinatie voor beeld en compositie begon op de Fotovakschool en tijdens mijn studie Communicatie, maar pas in 2013 viel alles op z’n plek toen ik gezichten begon te vangen op papier.
Inmiddels schreef ik 3 ‘echte’ en 2 digitale boeken over het vak en hielp ik vele cursisten met de Net Echt methode. Mijn doel is simpel: jou laten zien dat een portret geen frustrerende strijd hoeft te zijn, maar een prachtige ontdekkingstocht naar karakter en emotie.
Paul Bakker, portrettekenaar